Wij jongens van eind twintigste eeuw, geboren in West-Europa in de derde generatie na het eind van de Tweede Wereldoorlog, behoorden tot het stukje - piepkleine stukje - meest welgestelde, gezonde, veilige, langlevende en beschermde mensheid dat het aanschijn van de Aarde ooit had betreden. Dit geboortevoorrecht verwarde ons zo dat we dachten dat de democratie bijna vanzelfsprekend was, een zegen die eens en voor al was verworven, een lijfrente waar je lukraak op kon teren.

— Fascisme en populisme by Antonio Scurati (Page 87)